Δευτέρα 14 Μαΐου 2012

Μια ξανθιά βρίσκει ένα λυχνάρι, το τρίβει και βγαίνει ένα τζίνι
- Μπορώ να σου πραγματοποιήσω τρείς επιθυμίες , αλλά ότι κάνω για σένα, θα το έχει ο άντρας σου στο δεκαπλάσιο. Εντάξει;
- Εντάξει, του λέει η ξανθιά
1η επιθυμία:
- Θέλω να με κάνεις πανέμορφη. Να έχω ωραίο σώμα, ωραία μαλλιά, να μην χρειαστώ ποτέ μου λίφτινγκ.
- Ο άντρας σου θα έχει δέκα τέτοιες γυναίκες.
- Δεν με νοιάζει...
Την κάνει κουκλάρα και ο άντρας της είχε δέκα τέτοιες γυναίκες .
2η επιθυμία:
- Θέλω να με κάνεις πολύ πλούσια. Να έχω αυτοκίνητα, μετοχές, ακίνητα και κινητά...
- Ο άντρας σου θα έχει τα δεκαπλάσια!
- Δε με νοιάζει...
Την κάνει πλούσια και τον άντρα της πάμπλουτο
3η επιθυμία:
- Θέλω να με κάνεις να πάθω ένα πολύ μικρό εμφραγματάκι...
Μια ξανθιά πάει στον πάγκο δανεισμού της Βιβλιοθήκης και λέει:
- Δανείστηκα ένα βιβλίο την προηγούμενη βδομάδα, αλλά ήταν το πιο βαρετό βιβλίο που έχω διαβάσει ποτέ. Δεν είχε καθόλου υπόθεση, αλλά είχε υπερβολικά πολλούς χαρακτήρες.
- Α.. εσείς μας πήρατε τον τηλεφωνικό κατάλογο!
Η δασκάλα είναι μια πενηντάχρονη γεροντοκόρη, θεούσα, συντηρητική που απεχθάνεται τα υποκοριστικά στα βαφτιστικά ονόματα.
Κάποια στιγμή ρωτά τα ονόματα των παιδιών.
- Πώς σε λένε αγοράκι; ρωτά ένα από τα παιδιά της τάξης.
- Μάικλ κυρία απαντά ο μικρός. Η δασκάλα ταράζεται και δίνοντας ένα χαστούκι στο παιδί και φωνάζει...
- Μάικλ??? Ο παπάς σε βάφτισε ΜΙΧΑΗΛ τ΄ακούς; Το παιδί στραβοκαταπίνει ενώ η δασκάλα ρωτάει ένα άλλο αγόρι.
- Εσύ πώς λέγεσαι;
- Γαβρίλος κυρία. Η δασκάλα χτυπά το παιδί και ουρλιάζει: Τι θα πει Γαβρίλος αντίχριστε; Ο παπάς σε βάφτισε ΓΑΒΡΙΗΛ! Κωλόπαιδο.
Πιάνει λοιπόν και ένα τρίτο αγόρι.
- Εσένα πώς σε λένε; Το παιδί φοβισμένο απαντά.
- Εμένα κυρία με λένε ΠΕΤΡΟΥΗΛ!!!

.. ΤΑ ΝΕΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ....
Τρίγωνα κάλαντα
σκόρπισαν παντού
... κάθε ΔΕΚΟ και φωλιά
του doctor Δ.Ν.Τ
Έϊ

Τρίγωνα κάλαντα
μες τη γειτονιά
φέτος δεν θα πάρει
σύνταξη ούτε η γιαγιά
Έϊ

Μέτρα γιορτινά
θα ρθουνε ζεστά
με πολλή αγάπη
από την τροϊκα
Έϊ

Δ.Ν.Τ, Δ.Ν.Τ
ήρθες ξαφνικά
τέλειωσε το πάρτυ
μας πήρες τα βρακιά..
Ένας Έλληνας τρώει ήσυχα - ήσυχα το πρωινό του σε ένα εστιατόριο, όταν ένας Γερμανός τουρίστας, μασώντας προκλητικά τσίχλα, έρχεται και κάθεται απροσκάλεστος δίπλα του. Ο Έλληνας τον αγνοεί, και ο Γερμανός δυσαρεστημένος, ξεκινάει την παρακάτω κουβέντα.

Γερμανός: Τρώτε ολόκληρο το ψωμί, εσείς οι Έλληνες;

Έλληνας (βαριεστημένα): Φυσικά.

Γερμανός: Εμείς όχι. Τρώμε μόνο το εσωτερικό, το εξωτερικό το βάζουμεσε ένα κοντέινερ, το....
ανακυκλώνουμε, το κάνουμε κρουασάν και τα πουλάμε στους Έλληνες.

Ο Έλληνας ακούει ατάραχος.

Γερμανός: Τρώτε μαρμελάδα εσείς οι Έλληνες;

Έλληνας: Φυσικά.

Γερμανός: Εμείς πάλι όχι. Τρώμε φρέσκα φρούτα. Τα υπολείμματα,κουκούτσια, φλούδες, κλπ, τα βάζουμε σε ένα κοντέινερ, τα ανακυκλώνουμε, τα κάνουμε μαρμελάδα και τα πουλάμε στους Έλληνες.

Ατάραχος ο Έλληνας τον ακούει δίχως να μειδιάσει. Και ρωτά με τη σειρά του.

Έλληνας: Τα προφυλακτικά τι τα κάνετε αφού πηδήξετε;

Γερμανός: Τα πετάμε φυσικά.

Έλληνας: Εμείς, πάλι, όχι. Τα βάζουμε σε ένα κοντέινερ, τα ανακυκλώνουμε, τα κάνουμε τσίχλες και τα πουλάμε στους Γερμανούς.
Οι σκέψεις ενός σκύλου:
Λοιπόν, αυτοί οι άνθρωποι, που ζω μαζί τους, με ταΐζουν, μ αγαπάνε,
μου έχουν ένα ζεστό σπίτι, με νοιάζονται και με φροντίζουν . . .
Πρέπει νάναι θεοί!
Οι σκέψεις της γάτας:
Λοιπόν, αυτοί οι άνθρωποι, που ζω μαζί τους, με ταΐζουν, μ αγαπάνε,
μου έχουν ένα ζεστό σπίτι, με νοιάζονται και με φροντίζουν . . .
Πρέπει νάμαι θεά!!

Σάββατο 12 Μαΐου 2012

Είναι που λέτε μια ξανθιά, μια μελαχρινή και μια κοκκινομάλλα, οι οποίες έχουν ναυαγήσει σε ένα ερημονήσι. Η απέναντι ακτή απέχει 100 μίλια, πολύ μεγάλη απόσταση. Αλλά, μια και δεν έχουν καθόλου φαγητό και νερό πρέπει να προσπαθήσουν να τη διασχίσουν αλλιώς θα πεθάνουν. Κανονίζουν, λοιπόν να φύγει μια από αυτές και να πάει να φέρει βοήθεια. Ξεκινάει λοιπόν η κοκκινομάλλα, η οποία κάνει δέκα μίλια, νιώθει ότι δεν μπορεί να τα καταφέρει και γυρίζει πίσω. Μετά αποφασίζουν να δοκιμάσει η μελαχρινή, η οποία ήταν σε καλύτερη φυσική κατάσταση. Πράγματι, έκανε 15 μίλια, αλλά κουράστηκε και αυτή και γύρισε πίσω. Έτσι, απέμεινε η ξανθιά. Βλέποντας ότι είναι η μόνη ελπίδα που είχαν, η ξανθιά ξεκίνησε με όλες της τις δυνάμεις, έκανε 95 μίλια, και ξεθεωμένη είπε:
"Αποκλείεται να τα καταφέρω", και γύρισε πίσω.